Λέω έτσι μια φορά το μήνα κάτι να αναρτώ.

Νοιώθω περίεργα τελευταία. Μια μιζέρια, ένα χάλι. Χθες τα πήρα στο κρανίο γιατί ο βλαξ αδερφός μου έκλεισε τη γάτα έξω από το σπίτι. Έτρεχα εγώ από το Χαλάνδρι όπου σκόπευα να διανυκτερεύσω με τον γκόμενο. Αν είχα αμάξι δεν θα με πείραζε και τόσο αλλά σιχαίνομαι τους ταξιτζήδες.

Κρυώνουν τα δάχτυλά μου, δεν μπορώ να πληκτρολογήσω. Γάμα τα. Κάνει πιο πολύ κρύο μέσα στο σπίτι μου παρά έξω.

Θέλω να είμαι καλά και δεν έχω λόγο να μην είμαι καλά. Απλά καμιά φορά νοιώθω ότι θα έπρεπε να κάνω περισσότερα, να νοιώθω περισσότερα.