Λέω έτσι μια φορά το μήνα κάτι να αναρτώ.

Νοιώθω περίεργα τελευταία. Μια μιζέρια, ένα χάλι. Χθες τα πήρα στο κρανίο γιατί ο βλαξ αδερφός μου έκλεισε τη γάτα έξω από το σπίτι. Έτρεχα εγώ από το Χαλάνδρι όπου σκόπευα να διανυκτερεύσω με τον γκόμενο. Αν είχα αμάξι δεν θα με πείραζε και τόσο αλλά σιχαίνομαι τους ταξιτζήδες.

Κρυώνουν τα δάχτυλά μου, δεν μπορώ να πληκτρολογήσω. Γάμα τα. Κάνει πιο πολύ κρύο μέσα στο σπίτι μου παρά έξω.

Θέλω να είμαι καλά και δεν έχω λόγο να μην είμαι καλά. Απλά καμιά φορά νοιώθω ότι θα έπρεπε να κάνω περισσότερα, να νοιώθω περισσότερα.

Είμαι εγώ τώρα για ιστολόγια; Livejournal από τη μια, Facebook από την άλλη... Anyway, δεν έχω τίποτε καινούργιο να πω, είμαι καλά, πολύ καλά ευχαριστώ.

Μακάρι να ήταν καλά και οι γύρω μου. Η φίλη που της βρήκαν σκλήρυνση κατά πλάκας κι εγώ τώρα δεν ξέρω τι να πω. Ο φίλος που έχει φάει μια ερωτική απογοήτευση και τα έχει παίξει. κι άλλοι πολλοί.

Μ'αρέσει η γραμματοσειρά, είναι πολύ όμορφη.

Ίσως να γράφω κι εδώ που και που τελικά.