Hippies in space actually not as bad as I expected. Ευτυχώς μπορούσα να περάσω στα γρήγορα τα τραγούδια. Φρίκη.

Τώρα είμαι στα μισά της δεύτερης σεζόν. Χαλαρά καλύτερη. Ακόμη και τα χάλια επεισόδια βλέπονται.

Το χθεσινό Star Trek θα ήταν το The Way to Eden αλλά δεν έκατσα να το δω. Φαίνεται πολύ βλακεία αυτό το hippies in space. Ίσως το δω απόψε. Δεν πιστεύω πάντως να πάρει τα σκήπτρα από το The Mark of Gideon ως χειρότερο επεισόδιο της 3ης σαιζόν.

Pretend that you owe me nothing
And all the world is green

Θεός ο Tom Waits. Πάντα. Ό,τι υπάρχει το έχει γράψει.

Το USS Kelvin, σκάφος του μπαμπά του Kirk κατά το νέο Star Trek. Με μια τεράστια χάντρα να μην το πιάνει το μάτι.

So, where are my ads?

Άτιμη κενωνία.

Μα δεν είναι μπλογκ αυτό, μόνη μου το γράφω, μόνη μου το βλέπω.

22 ημέρες πριν φύγω για Αμερική για Χριστούγεννα και Πρωτοχρονιά. I can't wait.

Δεν κοιμήθηκα όλο το βράδυ. Από τη μια να βλέπω Star Trek και από την άλλη να χαζεύω στο ίντερνετ για σάιτ που τα χώνουν σε αυτόν τον καραγκιόζη τον Jeremy Clarkson για οσα ειπε για την Ελλάδα. Σοβαρές ασχολίες και έχω και να δώσω εξετάσεις τη Δευτέρα για το AdWords.

Ακούς εκεί εξετάσεις, δεν είναι σοβαρή αυτή η Google! I'm a translator, not an advertiser!

Σκατούλες. Μικρές σκατούλες, μεγάλες σκατούλες. Πολύ σκατά η ζωή μου τελευταία.

Πολλή δουλειά, no play, τρελά έξοδα. Και μου λείπει ο καλός μου.

Άσε που και στο μπλόγκερ για δουλειά μπήκα, μη χε με το Google τους.

Να πάρει. Με έχει πιάσει μια στεναχώρια λες και φταίω εγώ. Εάν έρχονται στην Ελλάδα και δεν σηκώνουν το χεράκι τους να πάρουν ένα τηλέφωνο, Ι need to take a hint.

Τι κατάντια... Όπως τότε στο νηπιαγωγείο λέει που ενώ με συμπαθούσαν πολλά παιδιά και θέλανε να είμαστε φίλοι εγώ εκεί, κόλλαγα με κάτι σκασμένα που δεν με ήθελαν.

Τι μαλακία εγκεφάλου, my God.

Ποιος κερατάς έφτιαξε το SDLX με αυτά τα γαμημένα τα πινελάκια και τα χρωματάκια που φτιάχνεις το ένα και χαλάει το άλλο, του φάω το συκώτι του πούστη. ΤΟ ΚΕΡΑΤΟ ΜΟΥ ΠΙΑ!!!!

Πέρα από αυτό το rant, έρχεται ο αδερφούλης μου σήμερα που μου έχει λείψει πολύ. Μου έχει ζητήσει ένα σωρό πράγματα και ευελπιστώ ότι θα τα μαζέψω εγκαίρως για να πάω να τον δω απόψε.

Το Σεργιανόπουλο λέει τον έφαγε ο γκόμενός του. Τώρα γιατί, μη με ρωτάτε. Άτιμε έρωτα.

Καλά, αυτό το μία φορά το μήνα τι το ήθελα; Ετήσιες τις βλέπω τις αναρτήσεις. Δεν πειράζει, ούτως ή άλλως μόνη μου τα γράφω, μόνη μου τα διαβάζω.

Γράμμα στον εαυτό μου, δηλαδή. Εαυτέ μου, πρέπει να κοιμασαι και λίγο, θα τα φτύσεις. Και μην κάνεις τόσα χατήρια στον γκόμενο, έχεις και δουλειές.

Πήγαμε Σπάρτη, 2 μέρες. Ωραία ήταν, κάναμε τις βόλτες μας, 2 μπάνια, ένα στην Ελαφόνησο κι ένα στις Καμάρες λίγο πριν το Γύθειο.

Ξενέρωσα με Ελαφόνησο. Δεν ήταν σαν την πρώτη φορά. Γεμάτο κόσμο κι ειδικά αυτά τα σπαστικά ζευγάρια με τις ρακέτες. Εκεί που πας να χαλαρώσεις, ντακ ο μαλάκας από τη μια, ντουκ η μαλάκω από την άλλη. Ρε ουστ.