Ποιος κερατάς έφτιαξε το SDLX με αυτά τα γαμημένα τα πινελάκια και τα χρωματάκια που φτιάχνεις το ένα και χαλάει το άλλο, του φάω το συκώτι του πούστη. ΤΟ ΚΕΡΑΤΟ ΜΟΥ ΠΙΑ!!!!

Πέρα από αυτό το rant, έρχεται ο αδερφούλης μου σήμερα που μου έχει λείψει πολύ. Μου έχει ζητήσει ένα σωρό πράγματα και ευελπιστώ ότι θα τα μαζέψω εγκαίρως για να πάω να τον δω απόψε.

Το Σεργιανόπουλο λέει τον έφαγε ο γκόμενός του. Τώρα γιατί, μη με ρωτάτε. Άτιμε έρωτα.

Καλά, αυτό το μία φορά το μήνα τι το ήθελα; Ετήσιες τις βλέπω τις αναρτήσεις. Δεν πειράζει, ούτως ή άλλως μόνη μου τα γράφω, μόνη μου τα διαβάζω.

Γράμμα στον εαυτό μου, δηλαδή. Εαυτέ μου, πρέπει να κοιμασαι και λίγο, θα τα φτύσεις. Και μην κάνεις τόσα χατήρια στον γκόμενο, έχεις και δουλειές.

Πήγαμε Σπάρτη, 2 μέρες. Ωραία ήταν, κάναμε τις βόλτες μας, 2 μπάνια, ένα στην Ελαφόνησο κι ένα στις Καμάρες λίγο πριν το Γύθειο.

Ξενέρωσα με Ελαφόνησο. Δεν ήταν σαν την πρώτη φορά. Γεμάτο κόσμο κι ειδικά αυτά τα σπαστικά ζευγάρια με τις ρακέτες. Εκεί που πας να χαλαρώσεις, ντακ ο μαλάκας από τη μια, ντουκ η μαλάκω από την άλλη. Ρε ουστ.